Instalazioak

Atun ExMachina

Milango Diseinu Astea eta 3daysofdesign Kopenhage 2025

Tipologia
Arte instalazioa Milango Diseinu Astean eta 3daysofdesign Copenhagen 2025ean
Materialak
Esparto belarra, egurra, metala eta motorrak.
Teknikak
Modelatzea, zurgintza eta ingeniaritza.
Lankidetza
Atun ExMachina

‍

Tuna Ex Machinak Deus Ex Machina du inspirazio-iturri, antzinako Greziako antzerki-tresna teatrala: bat-batean eszenaren norabidea aldatzeko agertzen den indar bat. Gure bertsioan, ez da jainko bat, arrain bat baizik. Hau da gure lehen eskultura zinetikoa. Natura hiletik mugimendurako trantsizioa. Gelditasunetik haratagoko urrats bat. Beti lan egin dugu espartoarekin, material noble, lehor, lurtar eta organiko batekin. Oraingoan atun urdina aukeratu dugu: ozeanoko izakirik azkarrenetako eta boteretsuenetako bat. Zuzen igeri egiten du, azkar, gorputza harrapakinaren kontra bortizki jaurtiz. Baina hemen, bere mugimendua moteldu egiten da. Dramatiko bihurtzen da. Ia espektral bihurtzen da. Eskulturak 3,2 metro neurtzen du, itsasoan inoiz aurkitu den atun urdin handiena bezala. Bordatu metalikoak argia islatzen du espazioan, ur azpian arrainaren azalaren distira gogoraraziz. Isiltasunak, mugimenduak, ezkatak, tentsioa, gelditasuna eta edertasuna sortzen dituzte.

‍

"Arrainak arnasa hartzea nahi genuen, ez objektu estatiko bat soilik, baizik eta espazioarekin eta bertan bizi direnekin elkarreragineko presentzia bizi bat."

Mare Ex Machina, bi eskultura-altzariz osatutako produktu-lerro berria: mahai bat eta aulki altu bat. Lan hauek Tuna Ex Machinaren unibertso kontzeptuala zabaltzen dute, arrainaren figura artikulatutik inguratzen duen ingurune ukiezinera eboluzio poetiko bat marraztuz, gorputza jada ez dagoen baina bere memoria geratzen den leku batera. 

‍

Tuna Ex Machinak mugimendua eta anatomia gorpuzten bazituen, Mare Ex Machina paisaia hutsa da: energia, forma eta materia esekita dauden espazio fluido bat. Landare-zuntz tindatuekin, eskuz muntatutako metalarekin eta egurrarekin egindako piezek tentsio bisual eta taktil bat aztertzen dute organikoaren eta industrialaren, bigunaren eta estrukturalaren artekoa.

«Mare Ex Machinak gure arrainak dauden eta gu ere bizi gintezkeen itsaso imajinario batean bizi daitezkeen elementuak irudikatzen ditu: beste narrazio batzuei eta bizitza forma berriei lekua uzten dien paisaia likido eta aldakorra» 

‍

‍

‍

Proiektu oro elkarrizketa batekin hasten da.